Licht Leven: Neem je angsten onder de loep

Herken je in jezelf soms angstige gedachten waar je het liefst zo snel mogelijk aan voorbij wilt? Misschien druk je ze weg, misschien probeer je ze te negeren. Misschien probeer je er naar te kijken zonder je ermee te identificeren. Want jij bent jouw gedachten niet. Toch kan het aangeraden zijn om samen met deze angstige of onprettige gedachte te gaan zitten als deze herhaaldelijk terugkomt. Jij en die ene angstige gedachten, om eens goed naar elkaar te kijken en luisteren. Zo ontdek je meer over jezelf en bevrijd je je van een onderstroom die je ogenschijnlijk lijkt tegen te werken maar je eigenlijk wilt helpen om lichter te leven.

Maar hoe doe je dat? Onlangs belandde ik in een periode waarin ik overspoeld werd door angstige gedachten. Alsof ze zich plots allemaal aan me wilde tonen. Het was veel, Veel te veel. Ze wilden gezien worden. Ze wilden erkend zijn als een kind die om aandacht vraagt. Als je dit in jezelf opmerkt, sta jouw gedachten dan ook toe om te voelen, om nieuwsgierig te onderzoeken. Dat brengt beweging en maakt dat deze gedachten kunnen passeren of transformeren, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. 

Onder jouw angsten ligt altijd een verlangen

Onder jouw angsten ligt altijd een verlangen. Als er bijvoorbeeld wat onuitgesproken wrevel is tussen jou en een ander, een vriend, familielid, geliefden of collega, het maakt niet uit. In plaats van te kijken wat je over jezelf of de ander denkt: Ik ben niet goed genoeg. Hij/zij voldoet niet... Sta er dan eens bij stil wat je verlangt van die ander en of het realistisch is om dit van die ander te verwachten. Meestal is dat wat je van de ander verwacht, terecht. Je hebt er echt behoefte aan. 

Wees nieuwsgierig wat er onder deze steen ligt.

Je verlangt bijvoorbeeld van je ouders dat ze je steunen, of goed advies geven, maar dat doen ze niet. Je merkt dat je er nog steeds naar verlangt en misschien ook wel indirect om vraagt. Ook nu, nu je ouder bent, kunnen ze het je nog niet geven. Wat doe je dan? Je verlangt naar steun en goed advies, maar daar waar je het zocht heb je het niet kunnen vinden. Niet ieder mens is bij machte om je dit te geven.

Zodra je dit verlangen in jezelf erkent, kun je het nu wellicht beter onder woorden brengen. Misschien dat de ander, in dit voorbeeld je ouders, nu eindelijk kunnen begrijpen wat je nodig hebt. Kunnen ze het je ook geven? 

Misschien kun je accepteren dat je het niet zult krijgen waar je het zocht, dan kun je keuzes maken. Ga ik op zoek naar een goede coach of begeleider die het wel kan bieden? Of is het juist tijd om mezelf en mijn eigen inzichten wat serieuzer te nemen en de taak van jouw ouder zelf op te nemen? 

Zo zijn er vele voorbeelden waarin we onze verlangens als verwachting bij een ander neerleggen. Dat kan soms voor veel verdriet en pijn zorgen in relaties. Zodra jij je bewust bent van wat je verlangt, kun je gaan bekijken hoe je hier invulling aan kunt of wilt geven of dat je op zoek gaat naar iemand, of iets dat je hierbij kan helpen.

Weer een stapje naar lichter leven. Het is je zo gegund.

 

Liefs Judith


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.